Do tybetańskich ras psów zalicza się Lhasa Apso, Spaniela Tybetańskiego, Teriera Tybetańskiego oraz Do Khyi. Podczas wystaw psów rasowych można się z nimi spotkać w grupie IX FCI prócz Do Khyi, który jest w grupie II. W Tybecie rasy te służą jako psy stróżujące i pasterskie. 
W klasztorach i pałacach jako psy do towarzystwa, nazywano je Seng Kyi – pies lew lub Apso – pies o koziej sierści. Dawniej Tybetańczycy traktowali je jako zwierzęta święte, handel nimi był zabroniony. Psy klasztorne były darem Dalaj Lamy dla władców Chin, Indii oraz dla wyższych urzędników brytyjskich. Przez Tybetańczyków Lhasa Apso były również nazywane „brodaczami”. W Tybecie były wystawiane jako Tybetański Śnieżny Lew, tamtejsze wystawy były odwzorowaniem mityczności Lwa jako siły i odwagi. Lhasa Apso były malowane jako „Thankas” i umieszczane obok Buddy. Wizerunek Śnieżnego Lwa znajduje się na fladze Tybetu.

 

W 1928 roku Apso trafiły na Wyspy Brytyjskie dzięki pułkownikowi Baleyowi. Lhasa Apso to nazwa nadana przez Brytyjczyków pochodząca od nazwy stolicy Tybetu Lhasa. 
Lhasa Apso są kompaktowe, dobrze zbudowane, długim włosie chroniącym kufę, oczy i uszy przed niskimi temperaturami. Dużo ludzi uważa, że Lhasa Apso nie są przystosowane do życia w rejonach ciepłych. Rasa ta jednak szybko przystosowuje się do zróżnicowanych warunków i wszędzie czuje się dobrze. 
Nazywanie Apso Himalajską Rasą lub Górskimi psami jest jak najbardziej poprawne. Rasa ta stała się popularna na świecie i teraz możemy oglądać je na wielu wystawach psów rasowych.
Symbol Śnieżnego Lwa to odwzorowanie radości, pogody, beztroski, czystego umysłu i precyzji. Oznacza kierunek wschodni. Śnieżny Lew jest piękny, dostojny o zmysłowym ciele i harmonijnym ruchu. Wystawowy Lew zaś ma energię, godność i naturalny zmysłowy ruch.